شهرستان رَشت از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. جمعیت این شهرستان ۲،۰۱۵٬۰۹۱ نفر (برآورد ۱۳۸۵) و مرکز آن کلانشهر رشت است. شهرستان رشت در مختصات جغرافیایی ۳۷ درجه و ۱ دقیقه تا ۳۷ درحه و ۲۷ دقیقه عرض شمالی از خط استوار و ۴۸ درجه و ۳۵ دقیقه تا ۴۹ درجه و ۳ دقیقه طول جغرافیایی از نصف النهار مبدا در بین ارتفاعات تالش و دریای خزر واقع شده‌است. این شهرستان از شمال به دریای خزر و بندر انزلی، از جنوب به شهرستان رودبار، از شرق به شهرستانهای سیاهکل و آستانه اشرفیه و از غرب به شهرستانهای فومن، صومعه سرا و شفت منتهی می‌شود. شهر رشت به‌عنوان مرکز استان گیلان تقریباً در مرکز جلگه گیلان، در وسیع ترین بخش دلتای رودخانه سفید رود با ارتفاع متوسط ۸ متر از سطح دریاهای آزاد و در ۳۳۰ کیلومتری شمال باختری تهران و در انتهای راه کناره اصلی دریای خزر و در مسیر راه اصلی درجه یک قزوین به بندر انزلی واقع شده‌است. دو شاخابه از سفید رود بنام‌های ۱- سیاهرود ۲- گوهر رودبار از دو سوی خاور و باختر شهر رشت روان هستند و سرانجام به مرداب انزلی می‌ریزند. این شهرستان با مساحت ۶۰۳/۱۲۵۱ کیلومتر مربع، شامل ۶ بخش: مرکزی، خمام، خشکبیجار، سنگر، کوچصفهان و لشت نشاء و ۱۸ دهستان و ۲۹۶ آبادی، که ۲۹۴ آبادی آن دارای سکنه و ۲ آبادی آن خالی از سکنه‌است. جمعیت شهرستان طبق سرشماری سال ۱۳۷۵، ۷۱۵ هزار نفر بوده‌است که تراکم نسبی آن ۴۳۰ نفر در هر کیلومتر مربع است که از این تعداد ۷/۶۸ درصد آنها شهر نشین هستند، همچنین ۳۲٪ کل جمعیت استان به این شهرستان تعلق دارد. مردم آن گیلک نژاد و به زبان گیلکی سخن می‌گویند در این شهر عده‌ای ارامنه و یهودی هم اقامت دارند در گذشته عده‌ای یونانی نیز به سبب رونق تجارت نخ نوغان و نوغانداران به گیلان کشانده شده بودند که اکنون کسی از آنها باقی نمانده، ارامنه، کلیسائی در رشت دارند و در گذشته بیشتر صاحب مدرسه سالن تئاتر بودند. این شهر از قدیم آباد و مسکونی بوده و ساکنان اصلی آن را گیلکها تشکیل می‌دهند. در منابع تاریخی آمده است که این شهر به احتمال قوی قبل از اسلام در زمان ساسانیان وجود داشته‌است. در دوران صفویه مرکز گیلان بیه پس از فومن به رت منتقل گشت و این امر موجب فزونی اهمیت بیش از پیش این شهر گردید. رشت را در گذشته دایره العماره (دار المرز) نیز می‌نامیدند. این شهر در قدیم تنها راه ارتباطی و بازرگانی ایران از طریق بندر انزلی به اروپا به شمار می‌آمد، از زمان شاه عباس دوم تا اواخر حکومت قاجار به شهر رشت مرکز تجاری بزرگی بوده‌است و کاروانهایی در این شهر برای خرید ابریشم توقف می‌کردند و کالاهای خود را از این طریق به بنادر دریای مدیترانه ارسال می‌داشتند. ساکنان شهرهای این شهرستان عمدتاً به مشاغل خدماتی، تجاری و صنعتی مشغول هستند و شالیکاری نیز از عمده فعالیتهای روستاییان این خطه می‌باشد. در بخش کشاورزی، این ناحیه از مستعدترین مناطق استان و کل کشور محسوب می‌شود. شهرستان رشت با توجه به شرایط جغرافیایی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و سیاسی ـ اداری دارای ویژگیهای مهمی است، همانطوریکه متذکر شدیم این شهرستان به جهت موقعیت جغرافیایی (واقع شدن در جلگه مرکزی و وسعت زیاد آن، حاصلخیزی خاک و اراضی، مهم‌ترین منطقه تولید و کشت برنج است) و موقعیت ارتباطی (واقع شدن بر رسر راه تهران، قزوین، انزلی، آستارا از یک سو و مسیر جاده اصلی گیلان به مازندران و شرق گیلان از سوی دیگر) و موقعیت سیاسی ـ اداری (واقع شدن شهر رشت به‌عنوان مرکز استان گیلان در این قسمت) و رونق اقتصادی و گسترش شهرهای صنعتی و ایجاد کارخانه‌های صنعتی و به تبع آن افزایش فعالیتهای زراعی ـ تجاری دارای اهمیت می‌باشد در این شهرستان بنابر این بررسی و مطالعه فرهنگی و اجتماعی آن از دیدگاه مردم شناسی بسیار مهم و ضروری است. نام رشت ترکیبی از دو ÷اره واژه رش RASHو ت Tاست . رش به معنی باران نم نم در زبان پهلوی است و ت پسوند مکان در زبان پهلوی است و در نتیجه رشت به معنی جایی است که در آن باران نم نم می بارد و جالب اینست که در تاجیکستان نیز منطقه رشت دارای همین خصوصیت بارش باران نم نم است.